Niek de Graaf: Ere wie ere toekomt

Vaak denk ik bij een nieuw aangebroken jaar terug aan het vorige. Wat waren de leuke momenten, wat de mindere? Ik denk aan mijn vader die ik mis, omdat hij er niet meer bij is en hoe snel alle vrije dagen weer voorbijvlogen. Ik denk ook aan mensen met wie ik heb genoten en wie ik heb ontmoet. In deze blog wil ik stilstaan bij iemand die ook met regelmaat in mijn herinneringen voorbijkomt en nog steeds betekenis heeft in de trainingen die ik aan teamleiders en managers geef. Niek de Graaf, ere wie ere toekomt.

Rabobank en solliciteren
Voor ik trainer werd, heb ik jarenlang bij de Rabobank gewerkt. Een prachtige tijd waar ik met veel plezier op terugkijk. Op een bepaald moment deed zich de gelegenheid voor te solliciteren op de functie van Financieel Planner. Mijn toenmalige “baas” was algemeen directeur Niek de Graaf en met hem ging ik hierover in gesprek. Hij gaf eerlijk aan bedenkingen te hebben of ik die functie wel aankon. Hij zei ook eerlijk dat als het niet zou lukken, ik daarmee mezelf in een lastige positie zou brengen.

Voordeel van de twijfel
Uiteindelijk gaf hij aan dat ik het voordeel van de twijfel zou krijgen. Drie maanden later kwam hij naar me toe en wilde me spreken. Hij gaf aan blij met me te zijn, me volledig te steunen en zei het mis gehad te hebben. Zijn twijfel was weg. Ik was uiteraard erg blij met deze reactie, maar vooral omdat hij er speciaal tijd voor nam. Vanaf dat moment had ik het gevoel volledig vertrouwen te hebben gekregen. Ik mocht zelf zaken bepalen, kreeg alle vrijheid (ook in werktijden) en mocht zelfstandig een eigen portefeuille op gaan bouwen. In die tijd moest dat allemaal nog een beetje worden uitgevonden. Niek de Graaf gaf mij de ruimte me verder te ontwikkelen.

Waarom was Niek de Graaf speciaal
Ik zie hem nog binnenkomen toen hij net directeur geworden was. Hij kwam op de motor, trok zijn leren pak uit en daaronder verscheen een statige man met een prachtig kostuum. De ogen van mijn collega’s rolden zowat uit de kassen. Wij waren gewend aan een iets traditioneler beeld van de directeur. Toen het ooit tijd was voor de jaarlijkse beoordelingsformulieren (ik vergeet het nooit meer), zei hij: “Thea, als jij dat even zelf invult. Doe maar een paar keer uitstekend en de rest goed. En zet even ergens dat je iets beter kan doen, maar dat je dat inmiddels al doet.” Natuurlijk hoorde het officieel niet zo, maar ik vond het geweldig.

Aandacht
Toen mijn dochter werd geboren en later naar school ging, mocht ik mijn werkschema aanpassen. Als ze ziek was, kon ik naar huis gaan. Dan was het maar werk, zei hij. Toen jaren later mijn vader ernstig ziek werd, kwam hij naar me toe en zei dat ik op elk moment naar het ziekenhuis mocht gaan, omdat dat belangrijk was en het nu nog kon. Hij zei: ‘’Als er iemand wat van zou zeggen, stuur je ze maar naar mij en ik zal ze persoonlijk kielhalen.‘’ Voor mij was dit enorm waardevol.

Iedereen kreeg elk jaar een persoonlijke verjaardagskaart. Ik heb ze allemaal bewaard. Hij schreef er een persoonlijk stukje in en liet daarmee blijken verbonden met de mensen te zijn. Vandaag de dag klagen veel medewerkers dat hun manager of teamleider geen aandacht voor hen heeft. Niet eens meer weet wat ze doen of wat er speelt. Regelmatig geef ik in trainingen voor leiders aan hoe Niek de Graaf destijds leidinggaf en zijn tijd misschien al ver vooruit was. Vertrouwen, vrijheid en verantwoordelijkheid wordt nu vaak aangegeven als iets wat we nodig hebben. Gemengd met aandacht werd mij dit in mijn Rabobank-arbeidsverleden al gegeven. Het heeft mij sterker gemaakt en mij de tools gegeven als trainer uit te kunnen putten. Als ik over hem vertel, dan is het altijd muisstil en luistert iedereen aandachtig. Ook hij was een drukbezet man en toch kon dit allemaal.

In die Rabobank-tijd waren er uiteraard meer mensen die heel belangrijk waren. Er is nog zoveel meer te vertellen. Ook Niek de Graaf is er helaas niet meer, maar ik hoop zo hem even terug te hebben kunnen halen voor iedereen die hem goed gekend heeft. Dank je wel Niek!

Ere wie ere toekomt.