Drie keer vragen altijd slagen

Laatst was ik bij de Action om wat kopieerpapier in te slaan. Inmiddels was mijn mandje ook gevuld met chocolaatjes, al stond dat natuurlijk niet op mijn lijstje. Maar goed, daar gaat het nu niet om, al zou je dit natuurlijk al een patroon kunnen noemen. Meenemen wat je niet van plan was. Maar wat me vooral opviel in de winkel was het volgende:

Een schatje
Er liep een klein meisje met prachtig ingevlochten blond haar, ik schat haar een jaar of zeven of acht. Ze vroeg jengelend aan haar moeder “Maham, mag ik die” en wees op een knutselpakket. Mam gaf aan dat er nu geen cadeautjes gekocht werden. Haar dochter nam zich kennelijk voor het er niet bij te laten zitten en trok het tweede register open. Met keiharde stem klonk door de winkel “Maham ik wil die echt!” Mam keek inmiddels geërgerd en gaf aan “Ik heb je toch gezegd geen cadeautjes, niet zo zeuren!” Afijn, hierop volgde register drie van het lieftallige meisje. Liggend op de grond (bij wijze van spreken met de rook uit haar beschaafde oortjes) gilde ze moord en brand en trok op een gegeven moment zelfs dozen uit het rek en smeet ze op de grond. Inmiddels was het winkelend publiek niet meer met zichzelf bezig, maar aanschouwde dit tafereel. Wat zou de moeder gaan doen? Hoe zou ze reageren?

De verrassing
De moeder, inmiddels me rode vlekken in de nek, reageerde inderdaad. Maar niet zoals ik verwacht had. Ze zei het volgende: “Nou voor deze ene keer dan, maar dan is het wel de laatste keer!” Nu denk ik dat de gemiddelde lezer denkt, echt? Dat is niet zo slim, dat zou ik nooit zo doen. Ik dacht het namelijk ook en vind mezelf redelijk gemiddeld.Waar gaat dit verhaal nu naar toe?

De werkvloer
Wat doen we eigenlijk op de werkvloer, als we de zoveelste keer denken wat een belachelijk voorstel, maar toch onze mond dichthouden en eraan gaan werken. Of niet aangeven dat we eigenlijk geen tijd hebben en het er gewoon weer bij doen? Of als we steeds aangeven dat het anders kan, maar accepteren dat het niet anders gaat. Is dit dan zo verschillend met de reactie van het meisje bij de Action? Als je met bepaald gedrag wegkomt, waarom zou je dan wat veranderen? Drie keer vragen aan de moeder (hoe lelijk de manier ook) was resultaat. Het meisje heeft geleerd dat het opentrekken van alle registers een knutseldoos opleverde. Waar trekt een ander registers open naar jou of jij naar de ander? Wat levert het jou of de ander op als je aan het werk bent? Het is even een nadenkertje, maar wie schreeuwt of slijmt bij wijze van spreken naar jou, waarna jij zwicht? Heb jij ook een drie keer vragen altijd slagen?